İnsan Kaynakları Zirvesi 2012 Notları
Adettir. Katıldığımız önemli etkinliklerin notunu tarihe not düşmek. Ve adet olmalıdır bunu düşerken beğenilen ve beğenilmeyen tüm hususların açıklıkla dile getirildiği bir yazı.
Genel itibariyle, insanların pozitifliği çok yüksek frekansta dile getirirken negatif unsurları cesur ve açıklıkla dile getirmediğini gözlemliyorum. Umarım yanılıyorumdur.
Efendim, bu hafta içerisinde yani 15-16 Şubat tarihleri arasında İnsan Kaynakları Zirvesi’ne katıldım birçok insan kaynakları mensubu gibi. Türkiye’nin önemli eğitim ve danışmanlık firmaları arasında olan MCT’nin ev sahipliğini yaptığı etkinlik Lütfi Kırdar’da idi.
I.GÜN
İlk gün sabah saatlerinde 2 tane Müdür adayı ile Kariyer Görüşmem olduğu için rötarlı katılım gösterdim etkinliğe. Salona vardığımda Tanyer Sönmezer bisikletle sahneye geliyor, şortlu olmasının yarattığı etki ile yükselen algı dalgasının üzerinde sörf yapıyor gibiydi. Aklımda kalan 2 kelime var. Statüko ve İnovasyon. Bu ikisini o kadar sık kullandı ki, sanıyorum bir cımbızlama yapsak oturuma rap şarkısı oluşabilir bu iki kelimeden. Samimi olmaya çalışan, sıcak bir oturumdu. Ama vermek istediği mesaj ve dert neydi hiç bilmiyorum.
Ardından Dave Ulrich’i hatırlıyorum. Skype ile bağlantı problemi yaşadığımız bir oturumdu. Kitaplarında yada muhtelif zirve ve kaynaklarda olduğu üzere HR Dönüşümü ile ilgili önemli olan ama uygulamakta %90 şirketlerin zorlandığı meseleler üzerine (yerel saat ile gece vakti) güzel paylaşımlarda bulundu. Güzel bir temas olduğunu düşünüyorum. Önemli notlar;
Dave der ki ; HR Professionals Competencies –> Capability Builder, Technology Proponent, HR Innovator, Change Champion
Dave der ki; IKyi donustur, uygulamalari donustur, IKcilarinin sahip olmasi gereken yetkinlikleri belirle…
Dave : Kulturu, yetenegi ve liderligi yonetmemiz lazim.
Öğle sonrasında Narsisizm ile ilgili çok çok önemli paylaşımlarda bulunan Keith Campbell’i dinledik. Dünya genelinde artan özbenlik saygısı, özgüven ve narsisizm arasındaki dramatik yükselmeleri vurguladı. Beraberinde işe aldığımız yada satışçı yaptığımız veya müdür yapmak istediğimiz nice kişilerin aslında narsistik belirtiler gösterdiğini dinledik kendisinden. Aktarız tarzı ve genel olarak ifade biçimi çok sakin olduğu için dikkatimi toparlamakta zorlandığımı ifade edebilirim. Beraberinde çok daha etkili olması için sunum becerilerini daha yüksek görmek isterdim. Tüm salonu daha çok etkilemeliydi. İçerik iyiydi ama aktarış zayıf kaldı.
Narsisizm ile LinkedIn profilleri arasindaki 7 yada 70 veya 700 benzerligi bulun. Tesekkurler Keith!
Narsisizm ‘in tadı damağımdayken önümüzdeki aylar itibariyle sık sık gerçekleştireceğimiz geri bildirim seansları ile ilintili olabilecek “Haddini Bildirmekten Geri Bildirime” isimli oturum ile Mehmet Namık Aydın sahne aldı. Bir şeylerden bahsetti. Kimi araştırma sonuçları ile başlaması yerindeydi. Ama 20 dakikasını iyi kullanamadığını düşünüyorum. Geri bildirimin had bildirme gibi bir tehlikeli sınıra yakınlığı hepimizin malumları. Özellikle yetkinlik sonuçları itibariyle bir zayıflık var ise geri bildirim veren’in kendine hakimiyeti ve alanın da sabrı ön plana çıkıyor. Normal iş temposundaki geri bildirim süreçlerinde bir had bildirme bağlamı tehlikesi elbette var. Bunun için de aktif bir İK ekibi şart sanırım.
15:30 itibariyle paralel oturumlardan birine İnsan Kaynaklarında Enneagram isimli oturuma katıldım. Gayet keyifli bir oturumdu. Enneagram ile ilgili bildiklerimizi tazeledik. Hem keyifli, hem de bilgilendirici bir oturumdu. Bir mizaç teoremi olan Enneagram ile ilgili olarak buraya uzun uzun bir şeyler yazmak isterdim ama yeterli alan olamayacak. Ama bu vesile ile sizleri şöyle alayım yazı bitiminde; www.enneagram.com.tr
II. GÜN
İlk oturumda Elmar Kronz vardı TAG gruptan. 2012 ve sonrasında Liderlik temalı konuşmasını yaparken 3. dakikadan sonra Yeteneği Yönetme meselesine dönüştürdü. Aslında son 1-2 yıldır katıldığım tüm zirvelerde benzer durumu gözlemliyorum. Liderliği yönetmek ve geliştirmek için aslında Yeteneği Yönetebilen ideal ve sağlıklı bir sürecin sahibi olmak gerekiyor. Elmar’dan alınan önemli derslerden biri de buydu. Diğerleri de şu şekilde twitlerimde yer almıştı.
DDI arastirmasi;Gecmisin lideri ile bugunun lideri arasinda 2 fark var. Yetenegi Yonetebilen+Yaraticilik&Inovasyonu geliştiren
Farkinda miyiz? Liderlikle ilgili tum konusmalar 3. Dakikadan sonra Yetenegi Yonetmeye dönusuveriyor. #ikzirvesi Lider = Yetenegini Yoneten!
Yetenek ile is planlarini(strateji) birlestirebilen sirketler 2,5 kat daha basarili. #ikzirvesi
Son 6 yildir liderlik gelisiminin verimliliginde bir fark yok.. #ikzirvesi
Y Kusaginda sinir egitimi ve kocluk iyi sonuclar veriyor(Yetenegi gelistirmek icin) #ikzirvesi
Yorumum ; Yetkinlik&Yetenek gelisimi ile ilgili hala net bir yol haritasi cizilebilmis degil.Gun gectikce bu konu cok onemli hale gelecek #ikzirvesi
Ardından Rosario Imperiali D’Affilitto sahnedeydi ve konuşmaktan bahsetti. Gerçekten konuşmaktan. Bu konuda yaptıkları çalışmalara ilişkin başarılı video örnekleri gösterdiler. Organizasyonlarda konuşabiliyor olmak çok çok önemli bence de. Yani haftanın belli günlerinde belli bir zaman aralığında işle yada iş dışıyla ilgili konuşabilen kişilerin rahatlama, motivasyon ve bağlılık gibi açılardan daha tatminkar olacaklarına inanıyorum.
Geçen yıl çok beğenilen bir sunum yapan Fazıl Oral ise Liderlerin Yalnızlığı isimli oturumun ilk dakikalarında “Liderler gerçekten yalnızlardır” gibi iddialı bir ifade kullandı. Sonrasında da önemli paylaşımlarda bulundu. Rakamlar, deneyimler ve önemli çıkarımlarda bulundu. Tüm bunları samimi bir dille yaparken konu uzmanı olmadan etrafımızda konu uzmanı olduğunu ifade ederek dolaşan yüzlerce “kişisel gelişim” “nlp” “koç” vb alanlarla ilgilendiğini iddia eden kişilere sağlam eleştirilerde bulundu.
Özeti şuydu; hepimiz birer basit insan değil miyiz? Sahi neyiz?
11:30 itibariyle paralel oturumlara geçen zirvede Gönan Premforms ile Pareontology seminerine katıldım. Esas itibariyle ilişkilerin önemi ve nasıl kurulduğunun altını çizerken önemli bir pencereyi ebeveyn ile çocuk arasındaki ilişki ve iletişimin önemine dair güzel paylaşımlarda bulundular. 27-28-29 Şubat’ta İstanbul’da bir workshop’a düzenleyeceklerini ifade ederek duyduğum memnuniyeti de dile getireyim isterim.
Öğle sonrasında Twitter’dan tanıştığımız Çiğdem Özdemir Evren ile yüz yüze tanışma fırsatı bulabildik. İK Zirvesi’nin en önemli katkılarından biri olduğunu ifade edebilirim sanırım. Tanışmanın ardından kendisinin de çalıştığı şirket olan FNSSS ‘in Yetenek Yönetimi ‘nin Mühendislerde nasıl uygulandığını dinledik. 500 kişilik çalışan kadroları ile hem İK hem de işleyiş olarak güzel işler başarmaktalar. İnsan başarılı örnekler görünce hem mutlu oluyor hem de cesaret topluyor. Takdir edilesi…
Son olarak Assessment Systems firmasından meslektaşım Uzm. Psk. Aylin DİNÇER’den Kurum İçi Koç Nasıl Seçilir’i dinledik. Belirtmek isterim ki çok iyi bir oturumdu. Aylin Hanım toparladığı bilgiler ve çizdiği kavramsal çerçeve ile çok başarılı bir işi başarmıştı bence. Dışarıdan koçluk hizmeti alabilmenin bir sınırı olması sebebiyle içerde koç yetiştirmek isteyen ama bunu nasıl bir kurgu ile yapabileceğimiz ciddi tartışma konusu. İşte tam da bu noktada ilgili seminerin güzel bir başlangıç oluşturduğunu söyleyebilirim.
Zirvenin Geneline İlişkin Yorumlarım
Genel olarak sunucu eksikliği vardı bence. Konuşmalardan sonra ilgili oturumu toparlayacak, 1-2 kelime ile özetleyecek. Sunulan verileri işleyip süzerek iletebilecek bir kişi eksikti bence. Bu iş hiç kolay değil. Etkili bir moderasyon olmalıydı bence.
Zirve 2. gün daha iyi olmakla birlikte, genel itibariyle bir bütünsellik taşımıyordu. Bir dizi unsur taşıyor ama bütünde ne gibi bir derdi var. Nasıl bir kurgu ile bunu iletmek istediği net değildi. Özellikle yerli konuşmacılar hazırlıksızdı. Bilgiden yoksun, etkileme kabiliyeti düşük, kendisini geliştirmeyen insanlar vardı diye düşünüyorum. Güncel veriler ve etkileyici sunuşlar görmedik diyebilirim. (Bisikletle sahneye çıkmak da dahil buna)
Bu kapsamda 3-4 oturumun rahatlıkla İnsan Kaynakları alanına girmediğini gördüm. Etkinlik paralı bir etkinlik ve buraya insanlar bilgi almaya da geliyorlar. Alan dışından olan kişilerin de bilgi sunmuyor olması organizasyona eksi yazdı bence.
Konuşmacıların da birbirleri ile pek alakası yoktu. Programın da kurgusal ilerleyişi yoktu. Sahnede kuru toprak, taze toprak ve çim ile ağaç sürdürülebilirliği varken oturumlarda bu inceliğin görünmemesi garipti.
Sahnede sosyal medya etkileşimi adına monitera ekibi de vardı. Ama moderasyonları çok başarılı değildi. Aynı twitleri döndürüp durdular. Bunlar hep olumlu ifadeler olmakla birlikte “Şimdi sahnede şu var..” twitlerini görmek komikti. Zaten oradayım, kimin olduğunu görüyorum bir de twitter moderasyonu ile oraya sahnede kimin olduğunun alınması garip bir durumdu. Negatif olarak algılansada kimi yorumları da oraya almak lazımdı diye düşünüyorum. Şeffaflık ve adalet!
Bundan sonrası adına tüm katılımcılar aynı düzeyde gelmediği için zirvelere segmentasyon yapılmasını öneriyorum. Bu nedenle farklı beklentileri olanlar bekledikleri faydayı alamıyor olabilirler. Segmente edebilmek adına giriş, uzman ve ileri seviye olarak farklılaştırılmasını öneriyorum. HR101 (Giriş seviyesi için), TaktİK ( Uzman seviyesi için) ve StratejİK ( ileri seviye) gibi bir belirleme yapılabilir.
Sosyal medyayla etkileşim, pahalı etkinlikleri düzenlerken yarattıkları memnun edici havayı takdir etmek gerek. Önemli konuşmacılar ve kalabalık bir gündemi de yaratmak gayet güzeldi. Son olarak bu mobil ve teknolojik bağlamda cihazlar için şarj üniteleri ve prizler ciddi eksiklikti. Ve ne gariptir ki bir Wi-Fi yoktu.
Öfke önemli bir duygu durumudur. Agresyon barındırmakla birlikte bu agresyon ille fiziksel açıdan da destekli olmayı zaruri kılmaz. Çeşitli doyumsuzluklar, mutsuzluklar, hak etmediğimizi düşündüğümüz durumların ortaya çıkması ile küçük bir gerginlik olabileceği gibi geniş çapta bir agresyon davranışını da ortaya çıkarabilir öfke. İşte tam da bu noktada, öfkenin açığa çıkamaması ısınan gaz ile genleşen havanın çıkamadığı bir düdüklü tencere gibi tehlike olmaktadır öfkeyi yaşayan kişinin kendisi için. Elbette etrafına da potansiyel anlamda tehdit yaratacaktır ama önce ve en büyük zararı kendisine vereceği kesin.
